O Judo

JIgoro Kano

                Na zdjęciu Jigoro Kano                                               Symbol Kodokan Judo

 

Krótka historia Judo.

W feudalnej Japonii dostępna bronią były ręce, noże, kije, miecze, włócznie oraz łuki. Ogólnie nauczano ich użycia, ale nie tylko w zakresie teoretycznych umiejetności, lecz takze często ćwiczono wykorzystanie ich jako śmiercionośnych broni. Nauczyciele otrzymywali oficjalne stanowiska i byli obdarzeni dużym poważaniem. Rozwinęło się wtedy wiele szkół, w których głoszono ich nauki.

Pod koniec ery Tokugawa (1576-1876) nastąpiła ogromna zmiana w rodzajach używanej broni i metodach walki. Dawne sztuki walki gwałtownie wypadły z użycia, a w związku z tym bardzo osłabło zainteresowanie nimi. Mistrzowie jujutsu stracili swoje oficjalne posady i zmuszeni zostali do szukaniajakielkolwiek pracy. Wielu z nich wróciło do zapasów i dawało pokazy na targach. Jeden ze studentów wielu starych mistrzów, Jigoro Kano, zdał sobnie sprawę , że sztuka ta zaczyna zupełnie zanikać. Postanowił ją wskrzesić, zorganizować i usystematyzować zgodnie z jej założeniami. W czerwcu 1882 roku ustanowił KODOKAN w Tokio. Dzisiejsze judo jest oparte właśnie na systemie rozwijanym przez Kano w tamtych czasach.

Kodokan 1885

 

Cele JUDO.

Dosłownie judo znaczy "łagodna droga", a Kodokan oznacza "szkołę zaznajamiania z drogą" przy czym "droga" jest koncepcją samego życia. Poniżej zacytuję słowa Profesora Kano wygłoszone z okazji X Olimpiady w 1932 roku:

     " Pozwólcie mi wyjaśnić na czym rzeczywiście polega ta " łagodność" i "ustapienie drogi". Przypuśćmy, że siłę człowieka możemy ocenić w jednostkach. Załóżmy, że człowiek przede mna ma siłę równą 10 jednostkom, a moja siła wynosi jedynie 7 . W takim przypadku, jesli ten człowiek pchnąłby mnie z całej siły oczywiste jest, ze powinienem "polecieć" do tyłu, czy wręcz upaść, nawet jeśli użyłbym całej mojej siły przeciwko niemu. Tak stałoby się, gdybym rzeczywiście użył całej mojej siły przeciwko jego sile. Natomiast zamiast przeciwstawiać się" dałbym mu drogę" wyginając swoje ciało tak mocno jak on pchnął, pamiętając o zachowaniu równowagi, wtedy on naturalnie"poleciałby" w przód i w ten sposób stracił równowagę.W tej nowej sytuacji stałby się on tak słaby (jeśli oceniać nie jego faktyczną siłę, ale ze względu na niedogodną pozycję ), że jego siłę można by wtedy ocenićna trzy punkty, zamiast jego zwykłej mocy. W tym czasie ja,  dzięki zachowaniu równowagi, odzyskuję całą moją siłę wielkości 7 jednostek. Chwilowo jestem w uprzywilejowanej pozycji i mogę pokonać przeciwnika przy użyciu jedynie połowy mojej siły, czyli 3,5 jednostek przeciw jego trzem. Pozwala mi to na wykorzystaniepołowy jednostki na dowolny cel. W przypadku, gdy  mam więcej siły od przeciwnika moge go oczywiściepchnać w tył, jednakże nawet wtedy, kiedy mam te możliwość, lepiej jest najpierw "dać drogę" przeciwnikowi, ponieważ w ten sposób mogę znacznie zaoszczędzić własną energię."

Judo jest  to sztuka, którą trenuje się jako sport. Chociaż w rzeczywistości nie ma różnicy dzielącej obie te kategorie. Można wyróżnić trzy główne cele, które realizuje się w nastepującej kolejności:

1.  rozwój fizyczny (renshindo) ,

2. biegłość w zawodach (shoubuho),

3. rozwój umysłu (shushinho).